Weekblog van de voorzitter.

Vaak vraagt men aan mij hoeveel uur per week het kost om voorzitter van DSS te zijn. Om daar antwoord op te geven heb ik afgelopen week alles eens goed bijgehouden en hiervan vind u hieronder het verslag. Dit is niet per se exemplarisch.

Zondagmiddag: bezoeken van thuiswedstrijd van het 1e team als geïnteresseerde toeschouwer maar ook als gastheer van de bezoekende vereniging. Een dikke 5-0 overwinning, de stemming was goed na afloop. Ook bij mij uiteraard.
Maandagavond: circa 1 uur besteed aan het vele mailverkeer, onder andere over de komende ledenvergadering. Ook heb ik bijeenkomst zondagploeg van aanstaande vrijdag voorbereid.
Dinsdagavond: aandacht voor het vele mailverkeer, onder andere over gewenste extra trainer voor de selectie en over nieuwe adverteerder.
Woensdagavond: namens DSS Voetbal zitting in de Stichting die ons clubgebouw en velden beheert. Belangrijke besluiten over investeringen genomen. Zo zal er een rollerwand worden aangeschaft waarmee de kantine is af te scheiden. Het damestoilet zal worden verbouwd, er komt een scorebord op het 1e veld. De bar zal worden gemoderniseerd en er komen nieuwe barkrukken. Tenslotte zal ook de keuken- en barvloer worden vernieuwd. Het clubgebouw zal hiermee een ander aanzien krijgen wat voor mij al een tijdje een droomwens is. Dit zijn de dingen waar je het voor doet en echt blij van wordt.
Vrijdagavond: bijeenkomst met een 8-tal oudere leden die bereid zijn zondags als gastheer op te treden. Gesproken over hoe dit het beste is te organiseren en afspraken over de komende tijd gemaakt. Aansluitend gesproken met mogelijk nieuwe (extra) trainer van de selectie (3 team).
Zaterdagmiddag: gesproken met vrijwilliger die onze website beheert. Aansluitend gekeken naar voetballende dochter (niet als voorzitter).

Afgelopen week was het ongeveer 15 uur. Wanneer ik dit zo opschrijf lijkt het veel maar ik weet dat er vrijwilligers zijn die nog veel meer tijd in de club steken.

Is dit aantal uren nu teveel? Over het algemeen valt dit mee. Soms is het zwaar om na het gewone werk weer op de fiets te stappen en naar het clubgebouw te rijden. Krijgt Xandra daar nu niet eens genoeg van, vraagt men dan? Soms wel inderdaad en zegt ze mij dat dit maar eens het laatste seizoen moet zijn. Ik ben er nog niet uit. Waar het uiteindelijk om gaat is het plezier wat je er voor terug krijgt om een rol te spelen bij onze mooie club.